انتخاب

 

دعوت ازطایفه بزرگ بابادی خصوصا آرپناهی ها

دکترعلیرضا دادگری نژاد نامزد مجلس ازاهواز

استاد دانشگاه آزاد

     

آستانه مرگ

گریز از چنگال مرگ حتمی

           

خوش سانسی تا این حد؟؟؟

بالابالاها

بدون شرح

لاف....

 

               

محصول مشترکی از هند و آبادان

فراموشی

 

          

  من و خدا هرروز صبح فراموش می کنیم :

  او :

      گناهان مرا

                        و من :

                           -- لطف او را

  

کودک بی کفش

                              

                                 خدا- کودک - بنده خدا

کودکی پابرهنه روی برف ایستادو بود و به ویترین مغازه کفش فروشی زل زده بود.

زنی اورادیدوبرایش کفش خرید.

کودک ازاوپرسید: شما خدایید؟

زن جواب داد: نه  من بنده خداهستم.

کودک با چشم پرازاشک گفت: میدانستم که با خدانسبتی د ارید....

 

یاد تو

 

                         

مگسی راکشتم

نه به این جرم که حیوان پلیدیست ، بد است !!

و نه چون نسبت سودش به ضرر یک به صد است !!

طفل معصوم به دورسرمن می چرخید....

به خیالش قندم

یا که چون اغذیه مشهورش تا به این حد گندم !!!

ای دوصدنوربه قبرش بارد

من به این جرم که ازیادتوبیرونم کرد...

مگسی راکشتم؟؟!!

                                   زنده یاد حسین پناهی

                                     

 فرستنده : غزل دادگر

 

عتیقه‌فروشی در روستایی به منزل رعیتی ساده وارد شد. دید كاسه‌ای نفیس و قدیمی دارد كه در گوشه‌ای افتاده و گربه در آن آب می‌خورد. دید اگر قیمت كاسه را بپرسد رعیت ملتفت مطلب می‌شود و قیمت گرانی بر آن می‌نهد. لذا گفت: عموجان چه گربه قشنگی داری آیا حاضری آن را به من بفروشی؟ رعیت گفت: چند می‌خری؟ گفت: یك درهم. رعیت گربه را گرفت و به دست عتیقه‌فروش داد و گفت: خیرش را ببینی. عتیقه‌فروش پیش از خروج از خانه با خونسردی گفت: عموجان این گربه ممكن است در راه تشنه‌اش شود بهتر است كاسه آب را هم به من بفروشی. رعیت گفت: قربان من به این وسیله تا به حال پنج گربه فروخته‌ام. كاسه فروشی نیست.

 

 

عشق

 

      تقدیم به تک تک خوانندگان بویژه همسر خوبم

 

بغض

       

برای کسی که صدایش گرفته،

سرش سنگینه

و آبریزش بینی داره

هی نسخه نپیچید

شاید بعضی درگلویش ترکیده باشد

بدون شرح

 

   ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه تست         عرض خودمی بری وزحمت ما میداری

       

خدایا دستانم خالی اند و دلم  غرق آرزو

یادستانم راتواناگردان

یادلم رااز آرزوهای دست نیافتنی خالی کن

 

 

 

اگرکریستف کلمب زن داشت آمریکاهرگزکشف نمیشد.چون زنش میگفت:

--کجامیری؟

--با کی میری؟

--کی برمیگردی؟

--چراتو؟

--مگه چقد بت میدن؟

--توی کشتی زن هم هست؟

--چه جوری بات تماس بگیرم؟

--حالا واقعا میری اکتشاف؟

 

همنام

 

 

    طبق یک اصل فیزیک :

          دوقطب همنام همدیگر را دفع می کنند.؟؟؟!!!!

 

پولاد

                                                   پولاد مرد   

       نه!!! حضرت عباسی..مرد مردونه   اگه این مرد نیست

    پس مردا کیا هستن ؟ کجان ؟ مردی به داشتن دو پا و دو دسته ؟؟

 

باز سازي صحنه واژگوني خودرو در سرعت بالا و اهميت بستن كمربند ایمنی

 

دلخراشه  نه ؟؟!!!!!           حالا هی گاز بده .....   هی پز بده .....

عقاب و کبوتر

 

                                                                                     

                            
نه عقابم، نه کبوتر، اما
چون به جان آیم در غربت خاک
بال جادویی شعر، بال رویایی عشق
می‌رسانند به افلاک مرا.
اوج می‌گیرم، اوج
می‌شوم دور از این مرحله، دور
می‌روم سوی جهانی که در آن
همه موسیقی جان است و گل‌افشانی نور
همه گلبانگ سرور ...
تا کجاها برد آن موج طربناک مرا.
نزده بال و پری بر لب آن بام بلند
یاد مرغان گرفتار قفس
می‌کشد باز سوی خاک مرا...

پیامک های جالب

       

                        فال  و  حال  و سال

 حافظ گشوده ام وچه زیباست فال تو

                                       حتما"قشنگ می شودامسال حال تو

 با   آن   زبان  فاخر  و  ایرانی  اصیل

                                       فرخنده باد روز و شب و سال وماه تو 

تیه کال

 

    تقدیم به دخترم نیوشا                          

                        

                           تيه كا ل *

             عامدانه بدون اعراب (فتحه ضمه كسره ) نوشتم كه هركس ادعا دارد كه به زبان

 

              بختیاری تسلط دارد بخواند. اگر كسي نتوتنست بخواند مشكل خودش است.

 

 برقشت مه و افتو به تيا تن تيه كال              ظلمات شو و شوگار  به  پلاتن  تيه كا ل

هيچ ادوني كه بهرجا برسه پات من ايل ؟        يه  كرور كشته  دل ناد ه نهاتن  تيه كا ل ؟

هيچ ادوني كه ديه قحطي دينشت ويده ؟         بسكه منقل من دست دست به دعاتن تيه كال

هيچ ادوني كه ديه قيمت قند  ويده به لم ؟       بسكه مردم شو و رو فرگ لواتن  تيه كا ل

هيچ ادوني كه دلا سي چه همه شهرستن؟       بسكه  پهنن به گل  و زير پاهاتن  تيه كا ل

 هيچ اپرسي كه كيه رهنه پيايل همه سون ؟     كل به زنجيرن و زند ون  مياتن  تيه كا ل

عاشقا  گيزن  وسرگيزه  گرهنه  بخدا             بسكه  چي  فرفره  دور كلکا تن  تيه كا ل

چهچه بلبل و كيكشت تهي رهده ز وير            بسكه  مردم همه  ويردار صداتن تيه كا ل

چونوتيرپرد اكني هي ز من برگ خلت              که مني  لشگر صدام  واباتن  تيه كا ل

عاشقانه چونو هي پيت ادي ور من يك           كه اگوي دكمه و جاد كمه قواتن تيه كا ل

ديه  كي سيوگلاوي   اخوره  يا  هرمو؟           چون  پيايل همه  دلناده  گپاتن  تيه كا ل

ديه  كي  فرگ  طلا جات  اكنه  يا  نرقه ؟         چون تيا خيره به دند ون طلا تن تيه كا ل

غصه هامون كه ديه نيد يكي يا كه  دو تا           غصه ها دي همه از زلف دوتاتن تيه كا ل

چلمه كردن  همه  ميرگل زغم  ديري تو             كپ  آخر ازنن  لنگ  دوا تن  تيه كا ل

خين ميرگل همه رختي به گل و كل ازني            خينسون جمله بدون كه بن ناتن تيه كا ل

مو نديدم  يه نفرهزار  پيا كشته  بو-وه              ار منم كه طالبان ز طافه داتن تيه كا ل

هرچه  نرفين  اكنيم  ما  اثري نيكنه  بت            مو ند ونم  كه كيا  پشت و پناتن تيه كا ل ؟

تو نداري گنهي تقصير دات بيد كه زاييت           ميرگلم مشغول فوش دادن داتن تيه كا ل

سرو  شيرازنه  قد  تو ز  ري  برده  گلم             قد كوه ها  همه  تا  زير  چلاتن   تيه كا ل

يو قده ايكه تو داري تيه كال يا كه درخت؟            شاخ وبلگن  يونو يا ترنه سياتن تيه كال ؟

توچه كردي كه همه لهد و پتي وابينه؟                 د ست خالي همه سون گسنه و لا تن تيه كال

ار كه با صد نفرم  بازي  شطرنج  بكني                به يه ديقه همه سون كيشن و ماتن  تيه كال 

ارگداي سرره سق ازنه  سي يه ريا ل                  عا شقا  سي  يه نظر  بر سر راتن  تيه كال

من هرطا فه كه رهدم تو يه ناخوش داري             چه وسون كردي همه لنگ شفاتن  تيه كا ل ؟

تو چني جن و پري يا كه هدي جادوگر؟               كه  مدام  صف  پيايل  به   نياتن   تيه كال

هوكه حتي سه زنم داره همس فرگ تونه              عازوا  خو ديه هيچ سينه زناتن  تيه كا ل

كوربام زلزله ار چند تو ايا به جمشت                   كه پيايل  همه  دك دك  ز نگاتن   تيه كا ل

يه سه چارروزتو ميو در كه زمندي بزنن              چونكه بي ناشتايي و چاست فداتن تيه كا ل

 

           " دادگر" با همه قورتا كه  اكند هي من ما ل

           خس و  صد عاشق  دي  فرگ نجاتن  تيه كا ل

 

* تيه كال : چشم بين آبي و سبز و مشکی

پیغام گیرشعرا

 

  

*پیغام گیر تلفن منزل برخی شاعران *

فکر می کنید اگه در دوره حافظ و فردوسی و......

تلفن بود اونم ازنوع منشی دار  منشی تلفن خونشون  چی می گفت ؟

لطفا پس از شنیدن صدای بوق پیغام خود را بگذارید.

پیغام‌گیر حافظ

رفته‌ام بیرون من از کاشانه‌ی خود غم مخور
تا مگر بینم رخ جانانه‌ی خود غم مخور
بشنوی پاسخ ز حافظ گر که بگذاری پیام
زان زمان کو باز گردم خانه‌ی خود غم مخور

پیغام‌گیر سعدی

از آوای دل انگیز تو مستم
نباشم خانه و شرمنده هستم
به پیغام تو خواهم گفت پاسخ
فلک گر فرصتی دادی به دستم*

پیغام‌گیر فردوسی

نمی‌باشم امروز اندر سرای
که رسم ادب را بیارم به جای
به پیغامت ای دوست گویم جواب
چو فردا برآید بلند آفتاب

پیغام‌گیر خیام

این چرخ فلک، عمر مرا داد به باد
ممنون تو‌ام که کرده‌ای از من یاد
رفتم سر کوچه، منزل کوزه فروش
آیم چو به خانه، پاسخت خواهم داد

پیغام‌گیر منوچهری

از شرم، به رنگ باد باشد رویم
در خانه نباشم که سلامی گویم
بگذاری اگر پیام، پاسخ دهمت
زان پیش که همچو برف گردد رویم


پیغام‌گیر مولانا

بهر سماع از خانه‌ام، رفتم برون، رقصان شوم
شوری برانگیزم به پا، خندان شوم، شادان شوم
برگو به من پیغام خود، هم نمره و هم نام خود
فردا تو را پاسخ دهم، جان تو را قربان شوم!

پیغام‌گیر باباطاهر

تلیفون کرده ای جانم فدایت
الهی مو به قربون صدایت
چو از صحرا بیایم، نازنینم
فرستم پاسخی از دل برایت

پیغام‌گیر  شاعران شعر نو

افسوس می خورم،
چون زنگ میزنی،
من خانه نیستم که دهم پاسخ تو را،
بعد از صدای بوق،
برگو پیام خود،
من زود می‌رسم،
چشم انتظار باش

 پيامگير دادگر 

نه منزل هستم و نه درخيابون

زدست نرخ هاگشتم پريشون

زدم يك بارگي برسيم آخر

تحصن كرده ام اندربيابون

چشم

 

  

                               چشم خودستا 

بزرگی شاگردی داشت که صفات خوب بسیارداشت وتنهاذره ای خودستایی

دراوباقی مانده بود. روزی به اوگفت:

-سبدی برداروبه بازار برووهرچه جگروشکمبه دربازاردیدی بخروبه منزل بیاور.

شاگردبه بازاررفت وآن کردکه استادگفته بود.ولی ازاینکه لباسش ازجگرهاوشکمبه هاآلوده وکثیف شده بوددرانظارمردم خجالت می کشید.

استادبه اوگفت :

- اکنون مجددا" به بازار برگردوازمردم بپرس که آیا مردی رابالباس های آلوده وکثیف دیده اند؟

شاگردبه بازاربرگشت. مردم همان مردم بودند. ولی هیچ یک چنین مردی راندیده بودند.ومغازه داران هم به یادنمی آوردند. متعجب نزداستادبازگشت وماجرابازگفت.

استاد اوراگفت:

- این تویی که خودرامی بینی وگرنه هیچ کس راپروایدیدن دیگری نیست واین نفس

است که مارادرچشم ما می آراید ومی باید ازنفس خودستا دوری جست.  

                                                               شیرین دادگر-کرج

اختراعات

 

                   الاحتیاج ام الاختراعات

           هنر و صنعت نزد ایرانیان است وبس....

    وجدانا" عقل جن به این ابداع-اختراع-نوآوری میرسه؟

معجزه......

                      گر نگهدارمن آنست که من میدانم                                  شیشه را     دربغل   سنگ      نگه میدارد

     

                               اگر لطف خدا نیست..چیست؟؟

                                                     از: امیرارسلان دادگر

خورشید

 

                                   

من به خود می بالم که در این عصریخی پدری دارم که:

                                                                                                                                                                 د لش آینه خورشید است

 

                                                                                                     نیوشا دادگر  ازکرج

 

عید

     

        هرروزتان نوروز    

  نوروزتان بهروز 

 

        

سگ ها و گرگ ها

 

                   

ازنظرانسان ها سگ ها موجوداتی باوفا هستند.

و گرگ ها موجوداتی خونخوار

ولی ازنظرگرگ ها سگ ها گرگ هایی

خودفروخته ای هستندکه:

تن به بردگی داده اند

                               ارنستو چه گو وارا

 

کجایی؟؟

                 

                                       کجایی؟؟

اگرپنهانی ازچشمم ولی درخاطرم هستی

       وفادارم به عهد خود اگر اهل کرم هستی

 

باورها

            

 

باهیچ کس برسرباورش نمی جنگم.

چراکه خدای هرکس همان است:

 که درونش به او می گوید

 

        

  

كاميون نوشته ها 

اگروقت كردين و پيش اومد يه بارپشت يه كاميون يا اتوبوسي

آهسته برونين تاباادبيات وفرهنگ كاميون داران آشنا بشين

 

عاشق بی انتظار مادر

علم بهتر است یا ثروت؟، هیچکدام فقط ذره ای معرفت”

دا کر سی چنت بی؟. (یعنی مادر پسر برای چی خواستی؟)

به گنده تر و خرتر از خودت احترام بگذار!

به مد پوشان بگویید آخرین مد کفن است

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت —- سرنوشت دگران بر تو نخواهند نوشت

ناز نگات قشنگه!

تند رفتن که نشد مردی ——  مردی اگر که برگردی

هر کجا محرم شدی -چشم از خیانت باز دار   اي بسا محرم با یک نقطه مجرم میشود،

مبر ز موی سفیدم گمان به عمر دراز ——- جوان به حادثه ای زود پیر میشود گاهی

“دست بزن ولی خیانت مکن”

منم یه روز بزرگ میشم. ( نيسان وانت)

زندگی بر خلاف آرزوهایم گذشت.

داداش جان به خاطر اشک مادر یواش!

افسوس همه اش افسانه بود!

من از عقرب نمیترسم ولی از سوسک میترسم

من از دشمن نمیترسم ولی از دوست میترسم.

من نمی گویم مرا ای چرخ سرگردان مکن –هرچه می خواهی بکن محتاج نامردان مکن!

شد شد، نشد نشد شب ميمونيم بندر

بوسه مگر چیست– فشار دولب — این که گنه نیست – چه روز و چه شب.

بمیرد آنکه غربت را بنا کرد ——- مرا از تو، ترا از من جدا کرد

برگ از درخت خسته می شه ——- پاییز فقط یه بهانه است

در این دنیا که مردانش عصا از کور می دزدند——- من بیچاره دنبال مرد می گردم

دنبالم نیا آواره میشی

رفاقت قصه تلخی است که از یادش گریزانم

روی قلبم نوشتم ورود ممنوع ——- عشق آمد گفتم بیسوادم!

ادامه مطلب

عشق یا ازدواج؟

                                    

                    ^تفاوت عشق و ازدواج !!!! ...

یک روز پدر بزرگم برام یه کتاب دست نویس آورد، کتابی که بسیار گرون قیمت بود، و با ارزش، وقتی به من داد، تاکید کرد که این کتاب مال توئه مال خود خودته و من از تعجب شاخ در آورده بودم که چرا باید چنین هدیه با ارزشی رو بی هیچ مناسبتی به من بده.

 من اون کتاب رو گرفتم و یه جایی پنهونش کردم، چند روز بعدش به من گفت کتابت رو خوندی؟ گفتم نه، وقتی ازم پرسید چرا گفتم گذاشتم سر فرصت بخونمش، لبخندی زد و رفت،

 همون روز عصر با یک کپی از روزنامه همون زمان که تنها نشریه بود برگشت اومد خونه ما و روزنامه رو گذاشت روی میز، من داشتم نگاهی بهش مینداختم که گفت این مال من نیست امانته باید ببرمش، به محض گفتن این حرف شروع کردم با اشتیاق تمام صفحه هاش رو ورق زدن وسعی میکردم از هر صفحه ای حداقل یک مطلب رو بخونم.

 در آخرین لحظه که پدر بزرگ میخواست از خونه بره بیرون تقریبا به زور اون روزنامه رو کشید از دستم بیرون و رفت. فقط چند روز طول کشید که اومد پیشم و گفت:

 ازدواج مثل اون کتاب و روزنامه می‌مونه، یک اطمینان برات درست می‌کنه که این زن یا مرد مال تو هستش مال خود خودت، اون موقع هست که فکر میکنی همیشه وقت دارم بهش محبت کنم، همیشه وقت هست که دلش رو به دست بیارم،

همیشه می‌تونم شام دعوتش کنم اگر الان یادم رفت یک شاخه گل به عنوان هدیه بهش بدم، حتما در فرصت بعدی اینکارو می‌کنم حتی اگر هرچقدراون آدم با ارزش باشه مثل اون کتاب نفیس و قیمتی، اما وقتی که این باور در تونیست که این آدم مال منه، و هر لحظه فکرمیکنی که خوب اینکه تعهدی نداره میتونه به راحتی دل بکنه و بره مثل یه شیء با ارزش ازش نگهداری می‌کنی و همیشه ولع داری که تا جاییکه ممکنه ازش لذت ببری شاید فردا دیگه مال من نباشه،

درست مثل اون روزنامه حتی اگر هم هیچ ارزش قیمتی نداشته باشه! این تفاوت عشق و ازدواجه